Tuesday, September 16, 2008

मृगजळ

प्रेम किंवा प्रेमासारखे काहीतरी मनास भासते,
मृगजळाकाठी एक इवलेसे रोप उन्हात हासते.

दृश्य ते नयनी पड़ता मन मोहून टाकते,
शीण शोषून पावलातील जवळ येण्यास खुणावते.

निकट जाता क्षणी प्रत्येक मृगजळ ते दुरावते,
रोप मात्र पावली प्रत्येक जवळीक साधू पाहते.

प्रखर तापी कणी वाळुच्या हिरवळ ती सुखावते,
जलस्रोत नजिक असल्याची जाणीव ती बळावते.

आकर्षण मृगजळासारखे आभास घडवून आणते , निरंतर पावले पड़ता त्या दिशेनी..................... प्रेमाचे रोप गवसते .


(My first poem in marathi. This post is error free thanks to Samhita who took the efforts to type it in Marathi font, the earlier version was a specimen of "Ashudha lekhan" :) )

6 comments:

rashmi said...

chaan kavita ahe .. wishwas hot nahi ..ek engg ashi kavita karu shakato...(tyachee asel tar)

Sanket said...

mazich ahe, i didnt allow education butcher the creativity in me :P thanks

Anonymous said...

tujhi hi kavita mala atishay avadali.
keep it up......sanket

Saga said...

kai ha murkha pan
aaplay lekhani tun he shobhat nahi
aamhas fakt
managment keys aani blue print chia apeksha aahe

jyotsna said...

khup chan lihili ahes..asach chan chan lihit raha

Anonymous said...

khup chan kavita ahe. awadli mala.