Tuesday, July 14, 2009

ंमानसी





मृग नयनातुनि करिशि गुज,
वेचिता तुझी हास्य सुमने,
निर्मल कांतितुनि विद्युलता,
स्पर्श होता ओठा़ंसवे.

केशुच्या तारातुनि छेडिता,
राग माझ्या ह्रिद्यातले,
ंमन मैफ़िलित आलाप उठिति,
त्या गुलाबी स्मर्णातले.

श्वासांची किमया ती दैवी,
अन गंध तो मख्मली,
बाहोवरि मज चित्र कोरिशी,
स्पर्शानी नाजुक बोटांसवे.

कलाकार तू ,रचिशी माया,
अस्सल कुन्दन कोमल काया,
प्रणयातुनि बांधिशि गाठ,
ंमज मनाची तुज मनासवे.



(kindly overlook the typing errors,not accustomed to typing in Marathi)

1 comment:

keerti said...

kya bat hai kavi mahashay....bahot badhiya.......